Μεταστροφή

"Ρίξτε το βλέμμα σας σε μένα, και σωθείτε, όλα τα πέρατα της γης· επειδή, εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος". Ησαΐας 45:22

Για πολλούς η λέξη μεταστροφή μπορεί να σημαίνει αλλαγή θρησκευτικών πεποιθήσεων. Άλλοι θεωρούν ότι περικλείει τη συνειδητοποίηση της ανάγκης για μετάνοια για κάτι που έγινε ή μια μεταλλαγή που αφορά στους στόχους της ζωής. Στην ουσία πρόκειται για μια  αποφασιστική στροφή, έναν μετασχηματισμό της καρδιάς του ανθρώπου.

Η ρίζα των ανθρώπινων προβλημάτων είναι πρωτίστως πνευματική, έπειτα κοινωνική. Πώς περιμένει κανείς να αλλάξουν τα πράγματα, να υπάρχει δικαιοσύνη και ισότητα, να υπάρχει αναψυχή αν  δεν επιτευχθεί πρώτα μια εσωτερική αλλαγή; Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εσωτερική μεταμόρφωση μας είναι εκείνη που αποτελεί την προϋπόθεση κάθε εξωτερικής δράσης μας.

Όταν ο Θεός λέει μέσα στο Λόγο Του: "Θα σας δώσω καρδιά νέα· και θα βάλω μέσα σας πνεύμα

νέο" (Ιεζεκιήλ 36:26), δεν το αναφέρει έτσι για να πει κάτι. Το αναφέρει διότι γνωρίζει αυτό που εμείς  θέλουμε συχνά να αγνοούμε. Δηλαδή, ότι δεν είμαστε εντάξει, ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα που έχει διαβρώσει την ανθρώπινη καρδιά και έχει μολύνει τα πάντα. Αν το ονομάσουμε αμαρτία, κάποιοι θα γελάσουν. Γιατί η αμαρτία είναι γι' αυτούς σαν τον κακό δράκο με τον οποίο οι γιαγιάδες φόβιζαν τα εγγόνια τους προκειμένου να φάνε όλο το φαγητό τους. Τα εγγόνια μεγάλωσαν και κατάλαβαν ότι ο κακός δράκος δεν υπάρχει! Έτσι κάποιοι αντιλαμβάνονται τη λέξη αμαρτία.

Αλλά δυστυχώς, δεν πρόκειται για λέξη. Μακάρι να ήταν, θα είμαστε όλοι ήσυχοι. Πρόκειται για θανατηφόρα αρρώστια, που η δύναμή της έγκειται στο ότι δουλεύει αθόρυβα και ασταμάτητα επάνω σε εκείνους που θεωρούν τους εαυτούς τους υγιής, συνεπώς δεν την υποψιάζονται. Και δεν υπάρχει χειρότερη αυταπάτη  από το να  πιστεύεις, αλλά να σου λένε και οι γύρω σου, ότι είσαι εντελώς καλά,  και εσύ να είσαι βαριά άρρωστος.

Η αμαρτία δεν είναι λέξη φτιαγμένη από μια θρησκεία για να φοβούνται οι άνθρωποι και να υποτάσσονται εύκολα στη δουλαγωγία. Είναι μια δική σου και δική μου εσωτερική πραγματικότητα που μόνο όταν θελήσουμε να δούμε το ξεσκέπαστο πρόσωπο της, το αληθινά άσκημο προσωπείο της, θα τη μισήσουμε και θα μεταστραφούμε ειλικρινά.