Μια απόφαση πίστης μάς ακολουθεί για πάντα

"Και ενώ αυτός τα συλλογίστηκε αυτά, ξάφνου, ένας άγγελος του Κυρίου, παρουσιάστηκε σ' αυτόν σε όνειρο, λέγοντας: Ιωσήφ, γιε τού Δαβίδ, μη φοβηθείς να παραλάβεις τη Μαριάμ, τη γυναίκα σου· επειδή, αυτό που γεννήθηκε μέσα της είναι από το Άγιο Πνεύμα·  και θα γεννήσει έναν γιο, και θα αποκαλέσεις το όνομά του Ιησού…". Ματθαίος 1:20-21.

Πλησιάζουν Χριστούγεννα και τα πιο σημαντικά πρόσωπα μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια είναι η Μαριάμ, ο Ιωσήφ και φυσικά ο Χριστός.

Θαυμάζουμε τον Ιωσήφ και τη Μαρία. Iδιαίτερα, όταν βλέπουμε ζωγραφικές απεικονίσεις της Παναγίας με το βρέφος ή της Αγίας Οικογένειας  και όταν διαβάζουμε τις βιβλικές ιστορίες, σκεφτόμαστε πόσο παράξενα και σιωπηλά το χέρι του Θεού δούλεψε στη ζωή τους.

Ο Ιωσήφ, λοιπόν, άντρας δικαιοσύνης και πίστης. Διάλεξε τη Μαριάμ να παντρευτεί, και σαν άντρας είχε σίγουρα τα δικά του όνειρα και σχέδια για τον γάμο του. Το τελευταίο πράγμα που  περίμενε ήταν η καλή του να βρεθεί έγκυος.

Ξεκάθαρα, επρόκειτο για μεγάλη ντροπή τότε όπως και σήμερα, διότι φανταστείτε τη δικιά σας αρραβωνιαστικιά, πριν το γάμο σας, έγκυο ποιος ξέρει με ποιον! Ο λιθοβολισμός ήταν η ποινή που της άρμοζε, όμως ο Ιωσήφ είχε καρδιά ελέους και συγχώρησης και δεν το διανοήθηκε. Τουλάχιστον, να έσωζε τη ζωή της, τα υπόλοιπα δεν τον αφορούσαν ιδιαίτερα…

Εκπλήσσει ότι ο Θεός δεν ενδιαφέρθηκε εξ αρχής να ενημερώσει μαζί με τη Μαρία και τον Ιωσήφ για το σχέδιο στο οποίο τον καλούσε να πάρει μέρος. Ο Θεός επενέβη μόνο όταν ο Ιωσήφ, μέσα στη σωστή λογική του κρίση, συμπέρανε ότι η Μαριάμ δεν του έκανε. Ο Θεός τού αποκάλυψε σε όνειρο την κρίσιμη στιγμή ότι δεν χρειαζόταν να φοβάται για τη γυναίκα που του είχε προορίσει. Όλα είχαν γίνει από το χέρι Του, και επειδή ο Ιωσήφ πίστεψε ότι όλα είχαν γίνει σύμφωνα με το τέλειο σχέδιο Του, γι’ αυτό «σηκώθηκε από τον ύπνο, έκανε όπως τον πρόσταξε ο άγγελος του Κυρίου» (Ματθαίος 1:24) και πήρε την Μαριάμ για γυναίκα του.

Το βρίσκετε απλό; Καθόλου! Ακόμη απορώ πώς το έκανε. Δεν έχω αμφιβολία ότι εγώ θα χρειαζόμουν τόνους χάρης, επανάληψη της επιβεβαίωσης να μη φοβάμαι, καθώς και διαρκής ενίσχυση των προθέσεών μου για να εμπλακώ σ’ ένα σχέδιο που δεν ξέρω που βγάζει. Ωστόσο, ο Θεός ενισχύει την αδυναμία μας και η μικρή πίστη μας σ’ έναν Κύριο, που έχει πάντα για όσους Τον εμπιστεύονται «βουλές ειρήνης και όχι κακού»  (Ιερεμίας 29:11), γίνεται το μόνο μέσο για να κάνουμε όσα ο Θεός μάς καλεί να κάνουμε. Οι αποφάσεις που παίρνουμε με πίστη μάς ακολουθούν για πάντα και μας κάνουν μέρος μιας αιώνιας ιστορίας και μιας αιώνιας ευλογίας, όπως ακριβώς ο Ιωσήφ.