Δώσε αυθόρμητα και γενναιόδωρα

«Ο Κύριος είναι Θεός γνώσεων· και οι πράξεις σταθμίζονται απ' αυτόν». Α’ Σαμουήλ 2:3.

Ο πιστός δούλος του Αβραάμ, ο Ελιέζερ, στάλθηκε στη χώρα του κυρίου του, προκειμένου να βρει μια σύζυγο για τον γιο του, τον Ισαάκ. Πριν καλά-καλά αποφασίσει ποια θα μπορούσε να ήταν η κατάλληλη από αυτές που θα τραβούσαν την προσοχή του, ο Ελιέζερ ζήτησε ένα σημάδι από τον Θεό: «[…] η κόρη στην οποία θα πω: Γύρε τη στάμνα σου, παρακαλώ, για να πιω, κι αυτή θα πει: Πιες, και θα ποτίσω και τις καμήλες σου, αυτή ας είναι εκείνη την οποία ετοίμασες στον δούλο σου τον Ισαάκ» ( Γένεση 24:14).

Ο τρόπος μοιάζει αστείος, ωστόσο είχε κάτι το σοφό να μας διδάξει. Όταν προσπαθούμε να δούμε ποιοι άνθρωποι αξίζουν, με ποιους θα μπορούσαμε να κάνουμε βαθύτερες σχέσεις σε διάφορα επίπεδα, ας λάβουμε υπόψη μας την αυθόρμητη καλοσύνη, τη γενναιοδωρία και την προθυμία, γιατί λένε πολλά για τον ποιόν του ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας.

Ωστόσο, αυτό που θέλω να τονίσω εδώ δεν είναι τι να ψάξουμε εμείς –αν και σημαντικό-, αλλά το πώς πρέπει εμείς να είμαστε, για να υπηρετήσουμε το θεϊκό σχέδιο.

Η Ρεβέκκα, χωρίς να το ξέρει, εκπλήρωνε την αποστολή της. Κατ’ αρχήν, ήταν έτοιμη να συμπονέσει, γιατί η καρδιά της ήταν γενναιόδωρη. Χωρίς να υπολογίσει το χρόνο που θα έχανε για να ποτίσει τις καμήλες του ξένου, την κούρασή της, το τι θα σκέφτονταν οι άλλοι γι’ αυτήν, πρόσφερε αυθόρμητα και ακούραστα. Είχε κατέβει να γεμίσει τη στάμνα της, αλλά η ζεστή καρδιά της την έσπρωξε να αναλάβει ένα έργο που άλλη γυναίκα μπορεί να είχε αποφύγει, λέγοντας: Τι με νοιάζει αυτός τώρα; Τι έχω να κερδίσω από δαύτον; Επίσης, δεν σκέφτηκε ξαφνικά: Ποιος να’ ναι αυτός; Να, μια κατάλληλη ευκαιρία για γνωριμία. Ας δείξω καλοσύνη, μπορεί ν' αξίζει ο κόπος!

Κάθε άλλο, η στάση της Ρεβέκκας ήταν ο τρόπος που ζούσε στην καθημερινότητά της. Ο Θεός είδε την καρδιά της και της επιφύλαξε μια τεράστια ευλογία σε μια ανύποπτη στιγμή. Πράγματι, οι όμορφες ευκαιρίες δεν είναι αποτέλεσμα της τύχης, αλλά μάλλον σχετίζονται με μια ζωή αφιερωμένη στον Θεό που ενδιαφέρεται να Τον υπηρετήσει, υπηρετώντας τους άλλους.

Ο Θεός ξέρει τις καρδιές μας, επειδή είναι «Θεός γνώσεων· και οι πράξεις σταθμίζονται απ' αυτόν» (Α’ Σαμουήλ 2:3). Ο Κύριος μάς νοιάζεται πάντα και ανοίγει πόρτες, γι' αυτό ας μην αφήσουμε να χαθούν διάφορα "θεόσταλτα ραντεβού" της πρόνοιάς Του. Είθε Εκείνος να μας βοηθήσει να είμαστε αυτοί που πρέπει να είμαστε και να έχουμε διάκριση στον δρόμο που μας οδηγεί το θεϊκό σχέδιο.

Κλείνοντας, μη σκεφτείτε τι μπορεί να κερδίσετε από άτομα τα οποία ο Θεός φέρνει δίπλα σας. Κρατήστε μια ταπεινή καρδιά. Δώστε αυθόρμητα και γενναιόδωρα. Αν κάποιο άτομο έχει ανάγκη τη συμπόνια και την καλοσύνη σας, δώστε τες. Μη γίνεστε επιλεκτικοί, ούτε πονηροί. Δώστε από τον εαυτό σας και ο Θεός που είναι Θεός γνώσεων, θα φέρει στο φως τη δικαιοσύνη σας και θα σας ανταμείψει για ό,τι κάνετε στη σιωπηλή καθημερινότητά σας.