Πράξεις αγάπης, με ή χωρίς αγάπη;

«Όλα τα έργα σας ας γίνονται με αγάπη».

Με τον επιβαλλόμενο εγκλεισμό μας λόγω υγειονομικών συνθηκών ανακαλύψαμε, κάποιοι λιγότερο ή περισσότερο, τη «διαδικτυακή» αγάπη. Πληθώρα μηνυμάτων στα κοινωνικά δίκτυα,  καταιγισμός από βιντεάκια, φωτογραφίες ποικίλου περιεχομένου για να γελάσεις ή να ενημερωθείς. Αποστολή link. Τηλεφωνήματα. Διαδικτυακές πλατφόρμες κηρυγμάτων, εικονικών συναθροίσεων, προσευχών. Πολλά τα μέσα για να μη χαθεί η επαφή μεταξύ των πιστών. Συμφωνώ και επικροτώ, γιατί τέτοιους δύσκολους καιρούς είναι πολύτιμο να αλληλοστηριζόμαστε και να μένουμε ενωμένοι.

Ωστόσο, προβληματισμό μου προκάλεσε ένα πονεμένο σχόλιο κάποιου φιλικού ατόμου που μου ανέφερε ότι η εκκλησία του τού έστειλε μηνύματα και μέιλ για να μη χαθεί η επικοινωνία... «Μα, αυτοί ξεχνούσαν να με χαιρετίσουν όταν περνούσα δίπλα τους. Πολλές φορές δεν με έβλεπαν καν, άλλες φορές βιάζονταν …».

Πριν περάσουμε γρήγορα και απότομα στην «διαδικτυακή αγάπη και υπηρεσία», ας αναστοχαστούμε. Πιστεύω ότι ο καθένας μας οφείλει να πάρει λίγο χρόνο για να εξετάσουμε την καρδιά και τα κίνητρά μας. Δεν είναι κακή κριτική αυτό, αλλά είναι μια ενέργεια  που θα μας βοηθήσει να βελτιώσουμε τόσο τα μέσα επικοινωνίας, συναθροίσεων, διακονιών όσο και την ποιότητα αγάπης που έχουμε για τους αδελφούς, ώστε όταν επανέλθουμε στην κανονικότητα να είμαστε πιο δουλεμένοι στην αγάπη.

Καθώς ζούμε στην εποχή της ταχύτητας, της δράσης και της παραγωγικότητας, συμβαίνει η έννοια της αγάπης να συγχέεται συχνά με την έννοια του καθήκοντος και της υπακοής. Πρέπει να μη χαθεί η αδελφική επαφή και η εκκλησία να στηριχτεί. Πρέπει να  συνεχίσουμε το έργο του Κυρίου, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα. Οφείλουμε να  προσευχόμαστε, να κάνουμε αυτό ή το άλλο.

Το καθήκον και η υποχρέωση για να υπακούσουμε στον Κύριο, χωρίς πραγματική αγάπη για τα ξεχωριστά πρόσωπα και τις ανάγκες τους, λέγεται και νόμος. Ο νόμος κουράζει, γι’ αυτό δεν τον κάνουμε. Αν πρέπει να σου τηλεφωνήσω για να μη θυμώσεις, σημαίνει ότι δεν μ’ ενδιαφέρεις πραγματικά. Αν πρέπει να βρω έναν τρόπο να σε διακονήσω, χωρίς όμως να θέλω να έρθω πιο κοντά σου και να μοιραστώ, μάλλον δεν μ’ ενδιαφέρεις τόσο εσύ όσο κάτι άλλο.

Πιστεύω ότι οι καιροί που ζούμε είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να ανακαλύψουμε πολλά πράγματα στη χριστιανική μας ζωή. Νέα σε διάφορους τομείς αλλά και παλιά, που είχαμε ξεχάσει.