Ευλογημένος ο άντρας που σκεπάζει, η ψυχή που σκεπάζει

Και ποιος δεν θαυμάζει τον Ιωσήφ; Αφενός, ήταν ταπεινός και υπάκουος στα σχέδια του Θεού, αφετέρου, οι πράξεις του φανερώνουν έναν ευγενή και γεμάτο έλεος χαρακτήρα.

Όταν ο Ιωσήφ έμαθε για την εγκυμοσύνη της ευλογημένης μητέρας του Χριστού δεν σκέφτηκε το σενάριο της εκδίκησης ή της διαπόμπευσης. Περίεργο για την αυστηρότητα και τα ήθη της εποχής. Πόσο μάλλον στις μέρες μας που νιώθουμε σοκαρισμένοι ως κοινή γνώμη με την τόση εκμετάλλευση, κακοποίηση και εξόντωση αθώων συχνά γυναικών από τους άντρες τους.

Κατά γενικό κανόνα, όταν είσαι δίκαιος, πράττεις με τιμιότητα και αλήθεια, κάνεις το μέρος σου με αγάπη, το μόνο που δεν σκέφτεσαι είναι τι θα υποστεί ο άλλος που σε έχει ταλαιπωρήσει. Όταν θεωρείς τον εαυτό σου προδομένο ή ξεγελασμένο, θα φαινόταν δίκαιο να ανταποδώσεις στον καθένα την ποινή που του αξίζει.

Λοιπόν, ο Ιωσήφ δεν σκέφτηκε με ποιον τρόπο θα παραδειγματιζόταν η Μαρία, που είχε βρεθεί έγκυος πριν το γάμο τους. Η δίκαιη καρδιά του δεν ολίσθησε προς την τυφλή και εκδικητική δικαιοσύνη του νόμου. Αντίθετα, προσπάθησε να βρει λύση που πήγαινε πολύ πιο πέρα από την τιμωρία της αμαρτίας: ο Ιωσήφ σκέφτηκε να τη διώξει κρυφά, έως ότου ο Θεός τον σταμάτησε, αποκαλύπτοντάς του τη θεϊκή αλήθεια.

Ο τρόπος συλλογισμού του Ιωσήφ είχε στοιχεία που αντανακλούν την πλατιά καρδιά του Θεού, τη γεμάτη έλεος και οικτιρμούς. Ο Θεός έψαξε να βρει λύση να καλύψει την αμαρτία μας, στέλνοντας τον Χριστό στη γη και τιμωρώντας Τον στη θέση μας. Ο Ιωσήφ είναι παράδειγμα όχι μόνο για το πώς σκέφτεται ένας δίκαιος και ευγενής άντρας (που μπορεί να νομίζει ότι είναι αδικημένος) αλλά για το πώς ένα άτομο που έχει την καρδιά του Θεού ενεργεί σ’ αυτά που θεωρεί ότι τον προσβάλλουν και τον βλάπτουν.

«Και ο άνδρας της, ο Ιωσήφ, επειδή ήταν δίκαιος, και μη θέλοντας να την εκθέσει δημόσια, θέλησε να τη διώξει κρυφά». Ματθαίος 1:19.