" [...] να αποβάλετε από πάνω σας τον παλιό άνθρωπο, αυτόν κατά την προηγούμενη διαγωγή, που φθείρεται σύμφωνα με τις απατηλές επιθυμίες· και να ανανεώνεστε στο πνεύμα τού νου σας..." Εφεσίους 4:22-23.
Ένα μικρό βήμα παρά τους φόβους μας, σε συνέχεια των χθεσινών σκέψεών μας, είναι κάτι που το έζησαν πάρα πολλοί άνθρωποι μέσα στις σελίδες της Βίβλου. Αυτοί δεν ήταν πάντα δυνατοί ούτε ήξεραν τι θα ακολουθούσε. Ήξεραν μόνο ότι το Άγιο Πνεύμα τούς παρακινούσε και ταυτόχρονα τους έδινε τη δύναμη να εκτελέσουν το θέλημα του Θεού.
Όμως, αυτή η δύναμη απελευθερώνεται από τη στιγμή που εμείς αποφασίζουμε να κάνουμε ένα βήμα πίστης. Όταν ο Ιησούς του Ναυή και ο λαός Ισραήλ έφτασαν μπροστά στον Ιορδάνη, μήπως τα νερά διαχωρίστηκαν στη θέα τους; Όχι, αυτά υποχώρησαν μόνο όταν οι ιερείς έβαλαν τα πόδια τους μέσα στα ταραγμένα νερά, όταν έκαναν απλά μια πράξη υπακοής και πίστης.
Μόνο η υπακοή απελευθερώνει τη δύναμη του Θεού. Η προσευχή είναι σπουδαία, η σκέψη, η συμβουλή, η υπομονή, όλα έχουν τη θέση τους. Αλλά τίποτα δεν αντικαθιστά την υπακοή στον Θεό. Και υπακοή σημαίνει πράξη, σημαίνει βήμα. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να αισθανθούμε δυνατοί ή σίγουροι για τον εαυτό μας. "[...] απέξω μάχες, από μέσα φόβοι" (Β' Κορινθίους 7:5) είπε ο Απ. Παύλος, υπενθυμίζοντάς μας ότι μεγάλο μέρος του έργου του έγινε μέσα σε ανασφάλειες και συγκρούσεις. Αυτό, όμως, δεν τον εμπόδισε να προχωρήσει μπροστά.
Ούτε εμάς δεν πρέπει να μας εμποδίσει ώστε να προχωρήσουμε. Θα κάνουμε το δικό μας βήμα πίστης και ας αισθανόμαστε αδύναμοι, και ας έχουμε φόβους και ας μας ταλαιπωρούν τα συναισθήματα ή οι σκέψεις μας. Θα συνεργαστούμε με το Πνεύμα του Θεού που μας ανανεώνει, που μας ενθαρρύνει, που μας οδηγεί και που τελικό σκοπό έχει να πλάσει έναν δυνατό χαρακτήρα. Θα βουτήξουμε το πόδι μας στα νερά όσες φορές κι αν χρειαστεί προκειμένου να περάσουμε απέναντι, στη γη της Επαγγελίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου